W skrócie
- Stanowisko: półcień i cień, gleba próchniczna, przepuszczalna.
- Jedna z niewielu bylin tolerujących suchy cień pod drzewami po ukorzenieniu.
- Kwitnie w kwietniu i maju drobnymi, żółtymi kwiatami przypominającymi czapeczki.
- Liście zimozielone, wiosną i jesienią przebarwione na miedziano-czerwono.
- Rozrasta się powoli przez kłącza, tworząc zwartą okrywę.
Dane botaniczne
- Rodzina
- Berberysowate (Berberidaceae)
- Wysokość
- 0.25–0.4 m
- Szerokość
- 0.3–0.5 m
- Pokrój
- Płożący
- Tempo wzrostu
- Wolne
- Stanowisko
- Półcień, Cień
- Gleba
- Próchniczna, Gliniasta
- Odczyn
- pH 5.5–7.5
- Wilgotność
- Sucha, Umiarkowana
- Kwitnienie
- Kwiecień–Maj
- Mrozoodporność
- USDA 5a–9a
- Rozmnażanie
- Przez podział
Charakterystyka
Tworzy niskie, gęste kobierce z drobnych, sercowatych listków osadzonych na cienkich, drucikowatych ogonkach. Młode liście mają miedziano-czerwony nalot, latem zielenieją, a jesienią i zimą znów się przebarwiają. Wczesną wiosną nad liśćmi wznoszą się luźne wiechy drobnych, żółtych kwiatów o charakterystycznym, ostrogowatym kształcie.
Uprawa i pielęgnacja
Podlewanie
Po ukorzenieniu dobrze znosi suchy cień pod drzewami — jedna z niewielu bylin radzących sobie w tym trudnym miejscu. W pierwszym sezonie podlewać regularnie.
Nawożenie
Cienka warstwa kompostu liściowego naśladuje naturalne runo leśne.
Sadzenie
Podłoże wzbogacone kompostem liściowym, przepuszczalne; roślina toleruje ubogą glebę i korzenie drzew.
Przycinanie
Ściąć zeszłoroczne, zniszczone liście tuż nad ziemią, aby odsłonić rozwijające się kwiaty.
Rośliny towarzyszące
Dobre sąsiedztwo
Klasyczny duet do cienia — drobne, ażurowe liście epimedium ładnie kontrastują z szerokimi liśćmi funkii przy tych samych wymaganiach.
Obie byliny tworzą zwarte okrywy w cieniu i mają skórzaste, zimujące liście dające zimą strukturę rabacie.
Dwie sprawdzone rośliny okrywowe do cienia — razem szczelnie zakrywają glebę pod drzewami.
Złe sąsiedztwo
Szybko rozrastające się okrywy zagłuszają wolno przyrastające epimedium, które przegrywa konkurencję o miejsce.
Poziom dowodu wskazuje, czy zależność jest poparta badaniami, obserwacją czy tradycją ogrodniczą.
Toksyczność
| Dla kogo | Poziom | Uwagi |
|---|---|---|
| Ludzie | Brak | — |
| Psy | Brak | — |
| Koty | Brak | — |
Historia i pochodzenie
Epimedia od dawna uprawia się w Azji Wschodniej, a niektóre gatunki (jak Epimedium grandiflorum) są składnikami tradycyjnej medycyny chińskiej. Odmiana barwna to XIX-wieczny mieszaniec ogrodowy, ceniony w europejskich ogrodach cienistych za wyjątkową wytrzymałość.
Zastosowanie
Idealna jako okrywa w trudnych, cienistych i suchych miejscach: pod drzewami, przy murach, na skarpach i obrzeżach rabat leśnych. Sprawdza się także jako podszycie dla wysokich bylin i krzewów.
Ciekawostki
- Angielska nazwa barrenwort i niemiecka Elfenblume nawiązują odpowiednio do dawnych zastosowań zielarskich i baśniowego wyglądu kwiatów.
- Roślina należy do tej samej rodziny co berberys — berberysowate.
Najczęstsze pytania
Czy epimedium poradzi sobie w suchym cieniu pod drzewem?
Tak — to jedna z najlepszych bylin do tego trudnego stanowiska. Po ukorzenieniu w pierwszym sezonie znosi konkurencję korzeni i okresowe przesuszenie, choć na glebie próchnicznej rośnie bujniej.
Kiedy i po co ścinać stare liście epimedium?
Zeszłoroczne, zniszczone liście ścina się późną zimą, w lutym lub marcu, tuż przed kwitnieniem. Odsłania to delikatne kwiaty, które w gąszczu starych liści byłyby niewidoczne.
Jak rozmnożyć epimedium barwne?
Najprościej przez podział kłączy wczesną wiosną lub we wrześniu. Ponieważ roślina rośnie wolno i nie lubi zakłóceń, dzieli się ją rzadko — a nowe fragmenty potrzebują sezonu lub dwóch, zanim utworzą zwartą okrywę.
Źródła
- Plants of the World Online (POWO)Baza danych (GBIF, POWO…)
- RHS — Epimedium × versicolorInstytucja / ogród botaniczny
Moja notatka
Prywatna notatka do tej rośliny — zapisywana w Twojej przeglądarce.
