W skrócie
- Obficie kwitnący krzew — w pełni kwitnienia niemal cały ginie pod różowymi kwiatami.
- Dzwonkowate kwiaty z żółtym gardłem wabią pszczoły i trzmiele.
- Łukowato przewisające pędy tworzą szeroką, fontannową sylwetkę.
- Łatwa i mrozoodporna do strefy USDA 4; toleruje glebę wapienną.
- Kwitnie na pędach zeszłorocznych — przycinać zaraz po kwitnieniu.
Dane botaniczne
- Rodzina
- Przewiertniowate (wiciokrzewowate) (Caprifoliaceae)
- Wysokość
- 2–3 m
- Szerokość
- 2.5–4 m
- Pokrój
- Rozłożysty
- Tempo wzrostu
- Umiarkowane
- Stanowisko
- Słońce, Półcień
- Gleba
- Gliniasta, Próchniczna, Wapienna
- Odczyn
- pH 6–7.8
- Wilgotność
- Umiarkowana
- Kwitnienie
- Maj–Czerwiec
- Mrozoodporność
- USDA 4b–8b
- Rozmnażanie
- Z sadzonek, Przez odkłady
Charakterystyka
Krzew osiąga 2–3 m wysokości i bywa jeszcze szerszy, tworząc fontannową kępę z przewisającymi końcami pędów. Liście są jajowate, matowozielone. Drobne, dzwonkowate kwiaty o różowych płatkach i żółto nakrapianym gardle wyrastają masowo w gronach; po przekwitnieniu zawiązują drobne, szczeciniaste owoce. Na starszych pędach kora złuszcza się pasmami, co zdobi krzew zimą.
Uprawa i pielęgnacja
Podlewanie
Po ukorzenieniu dość odporna na suszę. Podlewać głównie w pierwszym roku i podczas długotrwałych upałów; nie znosi zastoju wody.
Nawożenie
Roślina mało wymagająca; wystarczy wiosenne ściółkowanie kompostem.
Sadzenie
Stanowisko słoneczne, gleba przepuszczalna, także wapienna; zapewnić dużo miejsca na szeroko rozłożyste, przewisające pędy.
Kalendarz cięcia
Grupa cięcia: Krzewy kwitnące wiosną
Co i jak ciąć
Zaraz po przekwitnieniu co roku wytnij 1/4–1/3 najstarszych pędów u samej nasady, a przekwitłe pędy skróć do młodego rozgałęzienia. Dzięki temu utrzymujesz stały dopływ młodych pędów od dołu.
Zaraz po przekwitnięciu (czerwiec).
Czego nie robić
Nie tnij zimą ani wczesną wiosną przed kwitnieniem — usuniesz gotowe zawiązki i nie będzie kwiatów. Właściwe okno to tylko chwila tuż po przekwitnieniu. Nie strzyż też na płasko jak żywopłotu — zniszczysz naturalny pokrój i pędy kwiatowe.
Rośliny towarzyszące
Dobre sąsiedztwo
Kwitną w tym samym czasie co kolkwicja i lubią podobną, żyzną i przepuszczalną glebę — tworzą klasyczną, majową kompozycję w odcieniach różu.
Oba krzewy mają łukowato przewisające pędy i kwitną wiosną w tonacji różu; posadzone razem wzmacniają majowy efekt w rabacie.
Złe sąsiedztwo
Wymagają stale mokrego podłoża, na którym kolkwicja — przystosowana do suchych, górskich zboczy — gnije w korzeniach.
Poziom dowodu wskazuje, czy zależność jest poparta badaniami, obserwacją czy tradycją ogrodniczą.
Choroby i szkodniki
Toksyczność
| Dla kogo | Poziom | Uwagi |
|---|---|---|
| Ludzie | Brak | — |
| Psy | Brak | — |
| Koty | Brak | — |
Historia i pochodzenie
Gatunek odkryto w środkowych Chinach pod koniec XIX wieku, a do uprawy w Europie i Ameryce Północnej wprowadził go na początku XX wieku słynny łowca roślin Ernest Wilson. Nazwa rodzajowa upamiętnia niemieckiego botanika Richarda Kolkwitza. Jako jedyny przedstawiciel swojego rodzaju kolkwicja jest ogrodową osobliwością.
Zastosowanie
Jako soliter na trawniku, do dużych rabat krzewiastych i ogrodów naturalistycznych. Ze względu na szerokość i przewisające pędy potrzebuje sporo miejsca; najlepiej prezentuje się sadzona pojedynczo, by wyeksponować fontannowy pokrój.
Ciekawostki
- Łacińskie amabilis znaczy urocza, powabna — stąd angielska nazwa beauty bush.
- Złuszczająca się, brązowa kora starszych pędów sprawia, że krzew zdobi ogród także w bezlistnym okresie.
Najczęstsze pytania
Dlaczego kolkwicja nie kwitnie?
Najczęściej z powodu cięcia w złym terminie — kolkwicja kwitnie na pędach zeszłorocznych, więc przycinanie wiosną usuwa pąki. Powodem bywa też zbyt głęboki cień; roślina potrzebuje słońca lub jasnego półcienia.
Jak i kiedy przycinać kolkwicję?
Zaraz po przekwitnięciu, w czerwcu. Co roku wycina się kilka najstarszych pędów przy ziemi, aby odmłodzić krzew i pobudzić nowe, kwitnące przyrosty. Nie skraca się wierzchołków wiosną.
Ile miejsca potrzebuje kolkwicja?
To krzew szeroki, często rozrastający się na 2,5–4 m, z przewisającymi pędami sięgającymi ziemi. Sadząc ją jako soliter, warto zostawić co najmniej 2–2,5 m wolnej przestrzeni z każdej strony.
Źródła
- Plants of the World Online (POWO)Baza danych (GBIF, POWO…)
- RHS — Kolkwitzia amabilisInstytucja / ogród botaniczny
Moja notatka
Prywatna notatka do tej rośliny — zapisywana w Twojej przeglądarce.
