W skrócie
- Stanowisko: półcień lub słońce wczesną wiosną, gleba wilgotna i próchniczna.
- Kwitnie w lutym i marcu, dostarczając pierwszego pyłku pszczołom.
- W Polsce objęta ochroną gatunkową — nie wolno wykopywać jej ze stanowisk naturalnych.
- Lekko trująca — cebule zawierają alkaloidy.
- Najlepiej przesadzać ją z zielonymi liśćmi, zaraz po kwitnieniu.
Dane botaniczne
- Rodzina
- Amarylkowate (Amaryllidaceae)
- Wysokość
- 0.07–0.15 m
- Szerokość
- 0.05–0.08 m
- Pokrój
- Kępowy
- Tempo wzrostu
- Umiarkowane
- Stanowisko
- Słońce, Półcień
- Gleba
- Próchniczna, Gliniasta
- Odczyn
- pH 6–7.5
- Wilgotność
- Umiarkowana, Wilgotna
- Kwitnienie
- Luty–Marzec
- Mrozoodporność
- USDA 3a–7b
- Rozmnażanie
- Z cebul / bulw, Z nasion
Charakterystyka
Z niewielkiej cebuli wyrastają dwa wąskie, szarozielone liście oraz pojedynczy pęd zakończony jednym, zwisającym kwiatem. Trzy zewnętrzne płatki są czysto białe, a trzy wewnętrzne, krótsze, mają zielony znaczek w kształcie litery V. Kwiaty wydzielają delikatny, miodowy zapach.
Uprawa i pielęgnacja
Podlewanie
W okresie wzrostu (koniec zimy i wiosna) gleba powinna być wilgotna. Latem cebule spoczywają w spoczynku i znoszą przesuszenie — dodatkowe podlewanie jest wtedy zbędne.
0Nawożenie
Cienka warstwa kompostu liściowego; przebiśniegi nie wymagają intensywnego nawożenia.
Sadzenie
Wilgotna, próchniczna gleba w cieniu drzew liściastych; przebiśniegi najlepiej przyjmują się przesadzane w trakcie wegetacji, a nie z suchych cebul.
Przycinanie
Usunąć jedynie przekwitłe kwiaty; liście pozostawić do naturalnego zaschnięcia.
Rośliny towarzyszące
Dobre sąsiedztwo
Klasyczna para najwcześniejszej wiosny — żółte rannika i białe przebiśniegi kwitną jednocześnie, tworząc barwny kobierzec pod bezlistnymi drzewami.
Oba gatunki naturalizują się w trawnikach i zakwitają wczesną wiosną, wydłużając sezon kwitnienia rabaty.
Funkie wybijają później i swoimi liśćmi maskują zasychające liście przebiśniegów.
Złe sąsiedztwo
Gęsty, wiecznie zielony kobierzec utrudnia przebijanie się kwiatów i uniemożliwia naturalny wysiew przebiśniegów.
Poziom dowodu wskazuje, czy zależność jest poparta badaniami, obserwacją czy tradycją ogrodniczą.
Toksyczność
| Dla kogo | Poziom | Uwagi |
|---|---|---|
| Ludzie | Lekka | Wszystkie części, a zwłaszcza cebule, zawierają alkaloidy (galantaminę, likorynę); spożycie wywołuje nudności, wymioty i biegunkę. |
| Psy | Lekka | Zjedzenie cebul powoduje wymioty, biegunkę i osowiałość. |
| Koty | Lekka | — |
Historia i pochodzenie
Przebiśnieg od wieków symbolizuje nadzieję i koniec zimy. Współcześnie zyskał znaczenie farmaceutyczne: pozyskiwaną z niego galantaminę stosuje się w leczeniu objawów choroby Alzheimera. Kolekcjonerstwo odmian przebiśniegów (galantofilia) to osobna gałąź ogrodnictwa.
Zastosowanie
Do naturalizacji pod drzewami liściastymi, na obrzeżach zarośli, w trawnikach i na rabatach leśnych. Sadzona kępami daje najlepszy efekt; świetnie komponuje się z innymi wczesnowiosennymi geofitami.
Ciekawostki
- Galantaminę, alkaloid z przebiśniegu, wykorzystuje się w lekach na chorobę Alzheimera.
- Kwiaty zamykają się i pochylają przy mrozie, a otwierają w cieplejsze dni, chroniąc pyłek.
Najczęstsze pytania
Kiedy i jak sadzić przebiśniegi?
Najlepiej przesadzać je tuż po kwitnieniu, z zielonymi liśćmi (tzw. in the green) — suche cebule kupowane jesienią przyjmują się znacznie gorzej. Sadzi się je na głębokość około 8 cm, w wilgotnej, próchnicznej glebie.
Czy przebiśnieg jest pod ochroną?
Tak, w Polsce śnieżyczka przebiśnieg objęta jest ochroną gatunkową. Do ogrodu należy kupować rośliny z legalnej produkcji szkółkarskiej, a nie wykopywać ze stanowisk naturalnych.
Czy przebiśniegi są trujące?
Tak, lekko. Wszystkie części, zwłaszcza cebule, zawierają alkaloidy powodujące po spożyciu dolegliwości żołądkowo-jelitowe u ludzi i zwierząt.
Źródła
- Plants of the World Online (POWO)Baza danych (GBIF, POWO…)
- RHS — Galanthus nivalisInstytucja / ogród botaniczny
Moja notatka
Prywatna notatka do tej rośliny — zapisywana w Twojej przeglądarce.
