W skrócie
- Stanowisko: słońce lub półcień, gleba przepuszczalna i próchniczna.
- Kwitnie w marcu i kwietniu jednym z najczystszych błękitów wśród wiosennych cebulic.
- Łatwo się naturalizuje i rozsiewa, tworząc z czasem gęste kobierce.
- Bardzo mrozoodporna — znosi mrozy aż do strefy USDA 3.
- Lekko trująca — cebule zawierają glikozydy.
Dane botaniczne
- Rodzina
- Szparagowate (Asparagaceae)
- Wysokość
- 0.1–0.2 m
- Szerokość
- 0.05–0.08 m
- Pokrój
- Kępowy
- Tempo wzrostu
- Umiarkowane
- Stanowisko
- Słońce, Półcień
- Gleba
- Próchniczna, Gliniasta, Piaszczysta
- Odczyn
- pH 6–7.5
- Wilgotność
- Umiarkowana
- Kwitnienie
- Marzec–Kwiecień
- Mrozoodporność
- USDA 3a–8b
- Rozmnażanie
- Z cebul / bulw, Z nasion
Charakterystyka
Z drobnej cebuli wyrastają 2–4 wąskie, rynienkowate liście oraz niskie pędy kwiatowe wysokości 10–20 cm. Każdy pęd nosi kilka gwiazdkowatych, lekko zwisających kwiatów o sześciu płatkach w nasyconym, szafirowym błękicie z ciemniejszą smugą pośrodku. Po przekwitnięciu roślina szybko zamiera, a cebule spoczywają w glebie do następnej wiosny.
Uprawa i pielęgnacja
Podlewanie
W okresie wzrostu, od końca zimy do wiosny, gleba powinna być umiarkowanie wilgotna. Latem cebule spoczywają w spoczynku i znoszą przesuszenie — dodatkowe podlewanie jest wtedy zbędne i sprzyja gniciu.
0Nawożenie
Cienka warstwa kompostu; cebulica nie wymaga intensywnego nawożenia.
Sadzenie
Cebule sadzi się jesienią na głębokość około 8 cm, w przepuszczalnej, próchnicznej glebie; najlepiej dużymi grupami tam, gdzie roślina może się swobodnie naturalizować.
Przycinanie
Usunąć jedynie przekwitłe kwiatostany; liście pozostawić do naturalnego zaschnięcia.
Rośliny towarzyszące
Dobre sąsiedztwo
Obie kwitną najwcześniejszą wiosną i naturalizują się w tych samych miejscach — białe przebiśniegi i szafirowa cebulica tworzą kontrastowy kobierzec pod bezlistnymi drzewami.
Oba gatunki chętnie naturalizują się w trawnikach i pod drzewami, a zbliżony termin kwitnienia daje barwną mozaikę.
Wyższe narcyzy wybijają ponad niski, niebieski dywan cebulicy, przedłużając efekt dekoracyjny rabaty wiosennej.
Złe sąsiedztwo
Zwarty, wiecznie zielony kobierzec utrudnia przebijanie się kwiatów i uniemożliwia naturalny samosiew cebulicy.
Poziom dowodu wskazuje, czy zależność jest poparta badaniami, obserwacją czy tradycją ogrodniczą.
Toksyczność
| Dla kogo | Poziom | Uwagi |
|---|---|---|
| Ludzie | Lekka | Cebule i pozostałe części zawierają glikozydy; spożycie może wywołać nudności, wymioty i biegunkę. |
| Psy | Lekka | Zjedzenie cebul powoduje ślinotok, wymioty i biegunkę. |
| Koty | Lekka | — |
Historia i pochodzenie
Mimo nazwy gatunkowej roślina nie pochodzi z Syberii, lecz z Kaukazu, Azji Mniejszej i południowej Rosji. W uprawie ogrodowej znana jest od XIX wieku i szybko rozpowszechniła się jako jedna z najłatwiejszych, najtaniej naturalizujących się cebulic wiosennych.
Zastosowanie
Idealna do naturalizacji pod drzewami liściastymi, w trawnikach, na skalniakach i obrzeżach rabat. Najlepiej prezentuje się sadzona dużymi grupami, w towarzystwie innych wczesnowiosennych cebulic, z którymi tworzy wielobarwne kobierce.
Ciekawostki
- Wbrew epitetowi siberica gatunek nie występuje naturalnie na Syberii — jego ojczyzną jest region kaukaski i Azja Mniejsza.
- Kwiaty otwierają się szerzej w słońcu, a przy pochmurnej pogodzie i nocą pozostają przymknięte i silniej zwisają.
Najczęstsze pytania
Czy cebulica syberyjska pochodzi z Syberii?
Nie. Mimo epitetu gatunkowego siberica roślina występuje naturalnie na Kaukazie, w Turcji i południowej Rosji, a nie na Syberii — nazwa jest historycznym nieporozumieniem.
Jak szybko cebulica się rozrasta?
Bardzo chętnie — mnoży się zarówno przez cebule przybyszowe, jak i przez samosiew. W sprzyjających warunkach w ciągu kilku lat tworzy zwarty, niebieski kobierzec, dlatego sadzi się ją tam, gdzie może się swobodnie rozrastać.
Czy cebulica syberyjska jest trująca?
Tak, lekko. Cebule i pozostałe części zawierają glikozydy, które po spożyciu mogą wywołać dolegliwości żołądkowo-jelitowe u ludzi i zwierząt domowych.
Źródła
- Plants of the World Online (POWO)Baza danych (GBIF, POWO…)
- RHS — Scilla sibericaInstytucja / ogród botaniczny
Moja notatka
Prywatna notatka do tej rośliny — zapisywana w Twojej przeglądarce.
