W skrócie
- Kwitnie zimą, od stycznia do marca, na gołych pędach — rzadkość w ogrodzie.
- Kwiaty są wyraźnie pachnące, a ich wąskie płatki znoszą mróz.
- Jesienią liście przebarwiają się na żółto, pomarańczowo i czerwono.
- Wymaga gleby żyznej, świeżej, próchnicznej i lekko kwaśnej.
- Rośnie wolno; wiele odmian to rośliny szczepione — usuwać odrosty podkładki.
Dane botaniczne
- Rodzina
- Oczarowate (Hamamelidaceae)
- Wysokość
- 2–4 m
- Szerokość
- 2.5–4 m
- Pokrój
- Rozłożysty
- Tempo wzrostu
- Wolne
- Stanowisko
- Słońce, Półcień
- Gleba
- Próchniczna, Gliniasta, Torfowa
- Odczyn
- pH 5–6.5
- Wilgotność
- Umiarkowana, Wilgotna
- Kwitnienie
- Styczeń–Marzec
- Mrozoodporność
- USDA 5a–8a
- Rozmnażanie
- Przez odkłady, Z sadzonek
Charakterystyka
Rozłożysty, wazowaty krzew o wysokości 2–4 m. Na przełomie zimy i przedwiośnia, na bezlistnych pędach, rozwijają się skupione kwiaty o czterech wąskich, wstęgowatych płatkach, silnie pachnące. W mróz płatki zwijają się, chroniąc przed przemarznięciem, i rozwijają ponownie podczas odwilży. Jesienią szerokie, owalne liście dają intensywne barwy.
Uprawa i pielęgnacja
Podlewanie
Wymaga stale świeżej, ale nie podmokłej gleby. Źle znosi suszę — w upalne lata podlewać i ściółkować korą lub liśćmi, aby utrzymać wilgoć przy korzeniach.
Nawożenie
Oszczędnie; ważniejsze od nawożenia jest ściółkowanie utrzymujące wilgoć i lekko kwaśny odczyn.
Sadzenie
Stanowisko osłonięte, gleba żyzna, próchniczna, świeża i lekko kwaśna; unikać płytkich gleb wapiennych i suchych, gorących miejsc.
Przycinanie
Usuwać pędy uszkodzone, krzyżujące się i chore; u roślin szczepionych wycinać u nasady odrosty podkładki.
Rośliny towarzyszące
Dobre sąsiedztwo
Oba kwitną zimą i lubią próchniczną, świeżą glebę w półcieniu — tworzą efektowny, zimowy zakątek.
Wczesne cebulowe pod koroną oczaru przedłużają zimowo-przedwiosenny pokaz kwiatów.
Podobne wymagania glebowe (kwaśna, próchniczna, świeża) — klasyczne towarzystwo w ogrodzie leśnym.
Złe sąsiedztwo
Lawenda wymaga suchej, słonecznej i zasadowej gleby — przeciwieństwa wilgotnego, kwaśnego stanowiska oczaru.
Płytki system korzeniowy oczaru źle znosi rywalizację o wilgoć tuż przy pniu.
Poziom dowodu wskazuje, czy zależność jest poparta badaniami, obserwacją czy tradycją ogrodniczą.
Toksyczność
| Dla kogo | Poziom | Uwagi |
|---|---|---|
| Ludzie | Brak | — |
| Psy | Brak | — |
| Koty | Brak | — |
Historia i pochodzenie
Mieszaniec wyhodowany w XX wieku ze skrzyżowania azjatyckich oczarów — japońskiego i omszonego — łączy ich mrozoodporność, barwę i zapach kwiatów. Rodzaj Hamamelis (oczar) znany jest też z gatunku wirginijskiego, z którego kory i liści pozyskuje się kosmetyczny wyciąg oczarowy o działaniu ściągającym.
Zastosowanie
Jako soliter zimowego ogrodu, do rabat i ogrodów leśnych w towarzystwie roślin kwasolubnych i wczesnych cebulowych; ceniony za zapach i barwę kwiatów w martwym sezonie oraz jesienne przebarwienia liści.
Ciekawostki
- Wąskie płatki oczaru zwijają się podczas silnego mrozu i rozwijają ponownie w cieplejsze dni — to naturalna ochrona kwiatów.
- Większość odmian rozmnaża się przez szczepienie, dlatego u ich podstawy trzeba wycinać odrosty dziko rosnącej podkładki.
Najczęstsze pytania
Kiedy kwitnie oczar pośredni?
Kwitnie w środku zimy, zwykle od stycznia do marca, na jeszcze bezlistnych pędach. To jedna z niewielu roślin ozdabiających ogród pachnącymi kwiatami o tej porze roku.
Dlaczego mój oczar słabo rośnie lub wypuszcza inne pędy u podstawy?
Oczar rośnie z natury wolno. Silne, odmienne pędy u nasady to zwykle odrosty podkładki, na której zaszczepiono odmianę — należy je wycinać, bo z czasem zagłuszają właściwą roślinę.
Jakiej gleby potrzebuje oczar?
Najlepiej rośnie na glebie żyznej, próchnicznej, świeżej i lekko kwaśnej, w miejscu osłoniętym. Źle znosi suszę oraz płytkie, silnie wapienne podłoża.
Źródła
- Plants of the World Online (POWO) — Hamamelis × intermediaBaza danych (GBIF, POWO…)
- RHS — Hamamelis × intermediaInstytucja / ogród botaniczny
Moja notatka
Prywatna notatka do tej rośliny — zapisywana w Twojej przeglądarce.
