Wierzba iwa 'Kilmarnock'

Salix caprea 'Kilmarnock' · Kilmarnock willow (EN) · Hänge-Kätzchenweide 'Kilmarnock' (DE)

Wierzba iwa 'Kilmarnock' (Salix caprea) to szczepiona na pniu, płacząca odmiana rodzimej wierzby iwy — niewielka, parasolowata „wierzba-parasol”, która wczesną wiosną, jeszcze przed rozwojem liści, okrywa się srebrzystymi baziami cennymi dla pszczół.

Słońce/Półcień Wysokie podl. USDA 4a–8b
Kalkulator podlewania

W skrócie

  • Szczepiona na pniu forma płacząca — mała korona z kurtyną zwisających pędów.
  • Wczesnowiosenne, srebrzysto-żółte bazie to jedno z pierwszych pożytków dla pszczół.
  • Lubi stanowisko słoneczne lub półcieniste i stale wilgotną, żyzną glebę.
  • Bardzo mrozoodporna — znosi mrozy do strefy USDA 4.
  • Idealna do małych ogrodów, przy oczkach wodnych i do dużych donic.

Dane botaniczne

Rodzina
Wierzbowate (Salicaceae)
Wysokość
1.5–2 m
Szerokość
1–1.5 m
Pokrój
Zwisający
Tempo wzrostu
Szybkie
Stanowisko
Słońce, Półcień
Gleba
Gliniasta, Próchniczna
Odczyn
pH 5.5–7.5
Wilgotność
Wilgotna, Umiarkowana
Kwitnienie
Marzec–Kwiecień
Mrozoodporność
USDA 4a–8b
Rozmnażanie
Z sadzonek

Charakterystyka

Forma szczepiona na pniu, tworząca zwartą, parasolowatą lub kopulastą koronę z gęsto zwisających do ziemi pędów. Liście szerokoeliptyczne, ciemnozielone z wierzchu, od spodu srebrzysto owłosione. 'Kilmarnock' to klon męski — wczesną wiosną, przed rozwojem liści, pokrywa się srebrzystymi, puszystymi baziami (kotkami), które wraz z dojrzewaniem pylników przybierają złocistożółty odcień.

Uprawa i pielęgnacja

Podlewanie

Jak większość wierzb lubi stale wilgotną glebę i słabo znosi długotrwałą suszę, za to dobrze toleruje okresowe podtopienia. Egzemplarze w donicach latem podlewać nawet co 2-3 dni.

Latem co ~4 dni · odporność na suszę: Niska

Nawożenie

Umiarkowanie — szybko rosnąca wierzba nie wymaga intensywnego dokarmiania.

raz w roku, wiosną · nawóz wieloskładnikowy wiosną, kompost

Sadzenie

Wzbogacić dołek kompostem; na suchszych, przepuszczalnych stanowiskach dodać materii organicznej zatrzymującej wilgoć. Najlepiej wygląda jako soliter.

Termin: wiosna lub jesień · rozstaw 100–150 cm

Przycinanie

Prześwietlać gęstą kurtynę zwisających pędów i skracać najdłuższe, aby korona nie kładła się na ziemi i zachowała regularny, parasolowaty kształt. Bezwzględnie usuwać pędy wybijające na pniu poniżej miejsca szczepienia.

Termin: Zaraz po przekwitnieniu bazi, wczesną wiosną (kwiecień) · Uwaga: Nie pozostawiać korony bez przerzedzania — zbyt gęsty, splątany pęk pędów słabo przewietrza się i sprzyja chorobom grzybowym liści.

Rośliny towarzyszące

Dobre sąsiedztwo

Ta sama grupa ozdobnych wierzb szczepionych na pniu o zbliżonych wymaganiach wilgotnościowych — ładnie komponują się razem jako niewielkie akcenty w małym ogrodzie.

Knieć błotnaObserwacja praktyczna

Oba gatunki lubią stale wilgotne stanowisko przy oczku wodnym; kaczeniec kwitnie wczesną wiosną jednocześnie z baziami wierzby.

Funkia SieholdaObserwacja praktyczna

Funkie dobrze rosną w wilgotnym, żyznym podłożu i lekkim cieniu pod parasolowatą koroną wierzby.

Złe sąsiedztwo

Lawenda wąskolistnaObserwacja praktyczna

Skrajnie różne wymagania wodne — lawenda potrzebuje suchego, przepuszczalnego stanowiska, a wierzba stałej wilgoci; wspólna uprawa szkodzi jednej z roślin.

Poziom dowodu wskazuje, czy zależność jest poparta badaniami, obserwacją czy tradycją ogrodniczą.

Toksyczność

Dla kogoPoziomUwagi
Ludzie Brak Kora wierzb zawiera salicynę — związek o działaniu podobnym do aspiryny — ale roślina nie jest uznawana za trującą.
Psy Brak
Koty Brak

Historia i pochodzenie

Płaczącą odmianę wierzby iwy odnaleziono w połowie XIX wieku w okolicach szkockiego miasta Kilmarnock i szybko rozmnożono jako ozdobne drzewko. Ponieważ forma płacząca nie tworzy prostego pnia, od początku uprawia się ją wyłącznie jako szczepioną na wysokości — dzięki czemu zwisające pędy tworzą charakterystyczny „parasol”.

Zastosowanie

Popularne drzewko do małych ogrodów, na rabaty, przy oczkach wodnych oraz do uprawy w donicach na tarasie i balkonie. Sadzone pojedynczo jako ozdobny soliter, zwłaszcza tam, gdzie ceni się wczesnowiosenne bazie i kompaktowy, płaczący pokrój.

Ciekawostki

  • 'Kilmarnock' to klon męski — jego bazie obsypują się żółtym pyłkiem, będącym wczesnowiosennym pożytkiem dla pszczół; żeńskim odpowiednikiem jest odmiana 'Weeping Sally'.
  • Kora wierzb od wieków dostarczała salicyny — surowca, z którego wywodzi się kwas acetylosalicylowy, czyli aspiryna.
  • Wysokość drzewka jest z góry ustalona przez wysokość szczepienia — korona zwisa w dół i praktycznie nie rośnie wzwyż.

Najczęstsze pytania

Jak wysoka urośnie wierzba Kilmarnock?

Jej wysokość wyznacza miejsce szczepienia na pniu — najczęściej 1,5-2 m. Korona złożona z płaczących pędów zwisa w dół i rozrasta się głównie na boki, więc drzewko praktycznie nie rośnie wyżej niż punkt szczepienia.

Kiedy i jak przycinać płaczącą wierzbę na pniu?

Najlepiej tuż po przekwitnięciu bazi, wczesną wiosną. Przerzedza się gęstą kurtynę zwisających pędów i skraca najdłuższe, aby nie kładły się na ziemi. Trzeba też usuwać wszelkie pędy wybijające na pniu poniżej miejsca szczepienia.

Czy wierzba Kilmarnock jest dobra dla pszczół?

Tak. To klon męski, którego srebrzyste bazie wczesną wiosną obsypują się żółtym pyłkiem. Kwitnie w marcu i kwietniu, gdy niewiele roślin oferuje pożytek, więc jest cennym, wczesnym źródłem pyłku dla pszczół i innych zapylaczy.

Źródła

Opracowanie:Redakcja Atlas-Flora. Aktualizacja: 15.07.2026.

Moja notatka

Prywatna notatka do tej rośliny — zapisywana w Twojej przeglądarce.

Powiązane rośliny