Objawy
Na owocach ziarnkowych i pestkowych pojawiają się brązowe, powiększające się plamy gnilne, na których tworzą się koncentrycznie ułożone, szarobeżowe poduszeczki zarodników. Porażone owoce gniją, zasychają i mumifikują się, często pozostając na drzewie do następnego sezonu. Wiosną grzyb poraża także kwiaty i krótkopędy, powodując ich zgorzel oraz zamieranie końcówek gałązek. Choroba ma dwie wyraźne fazy. Wiosenna moniliowa zgorzel (najczęściej Monilinia laxa na drzewach pestkowych — wiśni, czereśni, śliwie, morelach) zaczyna się od kwiatów, które brązowieją, więdną i zasychają, nie opadając; infekcja wnika przez szyjkę słupka do krótkopędu, obrączkuje go i powoduje zamieranie całych pędów z uschniętymi liśćmi zwisającymi jak po przypaleniu — stąd mylące podobieństwo do uszkodzeń przymrozkowych. U drzew pestkowych na porażonych pędach często pojawia się wyciek gumy (gummoza) oraz drobne, spękane zrakowacenia kory. Letnio-jesienna brunatna zgnilizna owoców (głównie Monilinia fructigena na jabłoni i gruszy) rozwija się na dojrzewających owocach: plama gnilna szybko obejmuje cały owoc, miąższ brązowieje i mięknie, a na powierzchni wyrastają charakterystyczne, koncentrycznie ułożone kręgi kremowo-beżowych poduszeczek zarodników konidialnych. W chłodnych warunkach (m.in. w przechowalni) owoce mogą przybrać postać twardych, czarno-lśniących mumii pozbawionych sporulacji (tzw. czarna zgnilizna). Zmumifikowane owoce zawieszone na drzewie oraz rak monilijny na pędach są głównym źródłem zarodników w kolejnym sezonie.
Zwalczanie
Wycinanie i usuwanie porażonych pędów oraz zbieranie i niszczenie zmumifikowanych owoców, które są głównym źródłem infekcji. Opryski fungicydowe stosuje się w okresie kwitnienia dla ochrony kwiatów oraz przed zbiorem; ważne jest też unikanie uszkadzania owoców, bo rany są wrotami zakażenia. Cięcie sanitarne prowadzi się z zapasem — pęd wycina się kilka do kilkunastu centymetrów poniżej widocznej granicy zgorzeli, w suchą pogodę, a narzędzia dezynfekuje między drzewami. Mumie zbiera się przez cały sezon, także te opadłe na ziemię, i wywozi lub głęboko przekopuje (nie na kompost przydomowy). Ochrona chemiczna jest najskuteczniejsza profilaktycznie: pierwsze zabiegi w fazie kwitnienia (na pełni i pod koniec kwitnienia) chronią kwiaty pestkowych przed zgorzelą, a zabiegi przedzbiorcze — z zachowaniem karencji — ograniczają gnicie owoców. Stosuje się fungicydy systemiczne i wgłębne (m.in. z grupy triazoli, anilinopirymidyn, SDHI, strobiluryn) oraz preparaty kontaktowe; substancje z różnych grup mechanizmu działania trzeba rotować, bo Monilinia szybko uodparnia się na pojedynczą grupę. Zbiór prowadzi się ostrożnie, unikając otarć i nakłuć, a owoce schładza się szybko po zbiorze — niska temperatura mocno spowalnia rozwój zgnilizny w przechowalni. Biopreparaty na bazie antagonistycznych mikroorganizmów (np. Bacillus subtilis, drożdżaki z rodzaju Aureobasidium) mogą wspomagać ochronę, zwłaszcza okołozbiorczą, ale nie zastępują sanitacji ani zabiegów w krytycznych terminach.
Profilaktyka
Prześwietlanie koron dla lepszego przewiewu, ograniczanie szkodników i chorób uszkadzających skórkę owoców (owocówki, parch), zbiór nieuszkodzonych owoców oraz usuwanie zmumifikowanych owoców jesienią i zimą. Podstawą jest przerwanie cyklu choroby: bezwzględne usuwanie wszystkich mumii oraz rakowatych pędów podczas cięcia zimowego pozbawia grzyb bazy zarodników na wiosnę. Luźna, dobrze prześwietlona korona szybciej obsycha po deszczu i rosie, co ogranicza infekcje kwiatów. Warto przerzedzać zawiązki tak, aby dojrzewające owoce się nie stykały — bezpośredni kontakt chorego owocu ze zdrowym to jedna z głównych dróg szerzenia zgnilizny. Zbilansowane nawożenie (bez nadmiaru azotu, który daje miękkie, podatne tkanki) oraz konsekwentne zwalczanie owocówki, os, ptaków i parcha ogranicza rany będące wrotami zakażenia. Na stanowiskach z historią choroby pomaga dobór odmian mniej podatnych, zbiór w suchą pogodę i szybkie schłodzenie plonu. Metody profilaktyczne i sanitarne działają najlepiej łącznie — same, bez ochrony w latach o mokrym kwitnieniu, mogą nie wystarczyć.
Jak odróżnić od podobnych
| Cecha | Brunatna zgnilizna (monilioza) | Szara pleśń (Botrytis cinerea) |
|---|---|---|
| Sporulacja na owocu | Koncentryczne kręgi kremowo-beżowych, zwartych poduszeczek zarodników | Jednolity, puszysty, pylący szarobrązowy nalot grzybni pokrywający tkankę |
| Konsystencja gnicia | Miąższ brązowy, dość zwarty; owoc twardnieje i mumifikuje się | Miąższ wodnisty, miękki, rozpływający się |
| Mumifikacja | Twarde mumie zwisające na drzewie do następnego sezonu | Brak typowych mumii — tkanka rozpada się i pokrywa nalotem |
| Zakres roślin | Głównie drzewa owocowe (pestkowe i ziarnkowe), gnicie na drzewie i w przechowaniu | Bardzo szerokie spektrum (truskawka, winorośl, warzywa, ozdobne), zwłaszcza tkanki osłabione/uszkodzone i wilgotne przechowanie |
Zwalczanie — metody naturalne i chemiczne
Metody ekologiczne i biologiczne
| Metoda | Jak działa | Kiedy stosować |
|---|---|---|
| Sanitacja sadu (usuwanie mumii i pędów) | Zbiór i niszczenie zmumifikowanych owoców oraz wycinanie rakowatych/porażonych pędów usuwa główne źródło zarodników na kolejny sezon. | Cięcie zimowe oraz na bieżąco przez cały sezon |
| Poprawa przewiewu i przerzedzanie owoców | Prześwietlona korona szybciej obsycha, a rozstawione owoce nie stykają się — ogranicza to infekcje kwiatów i kontaktowe szerzenie zgnilizny. | Cięcie zimowe i letnie przerzedzanie zawiązków |
| Ochrona owoców przed zranieniem | Zwalczanie owocówki, os i parcha oraz ostrożny, bezurazowy zbiór zamyka rany, które są wrotami zakażenia. | Sezon wegetacyjny, zwłaszcza przed dojrzewaniem |
| Biopreparaty antagonistyczne | Mikroorganizmy konkurujące z patogenem (np. Bacillus subtilis, drożdżaki Aureobasidium) wspomagają ochronę okołozbiorczą — działanie wspomagające, nie zastępuje sanitacji. | Okres okołozbiorczy i przed przechowaniem |
Metody chemiczne
| Metoda | Jak działa | Kiedy stosować |
|---|---|---|
| Fungicyd systemiczny/wgłębny (triazole, SDHI, anilinopirymidyny, strobiluryny) | Ochrona kwiatów pestkowych przed zgorzelą i owoców przed gniciem; grupy mechanizmu rotować, bo Monilinia szybko się uodparnia. | Pełnia i koniec kwitnienia oraz przedzbiorczo (z karencją) |
| Fungicyd kontaktowy w rotacji | Preparaty wielomiejscowe (kontaktowe) jako partnerzy rotacji z jednomiejscowymi (systemicznymi) zmniejszają ryzyko selekcji odporności Monilinia. | Program ochrony wg progu infekcji i pogody |
Podajemy grupy i mechanizmy działania, nie marki — konkretne preparaty i ich dopuszczenie różnią się między krajami i bywają wycofywane. Zawsze sprawdź aktualną etykietę i stosuj się do niej.
Źródła
- Atlas chorób drzew owocowych